Kom maar op met die toekomst!

Ik vind het helemaal niet leuk dat we momenteel de laatste nummers van 101 maken. Maar dan ook he-le-maal niet leuk. Ik houd van dit blad. Bovendien heb ik een broertje dood aan afscheid nemen en loslaten. Zucht… En hoewel ik het zakelijk wel begrijp, vind ik het persoonlijk zó onterecht dat de stekker eruit wordt getrokken. Tegelijkertijd voel ik ook een sterk verlangen om me straks volledig te kunnen storten op mijn eigen, net opgezette bedrijf Tekstbureau Mo. Elke keer dat ik daaraan denk, begint vanzelf All for Nothing van Kensington in mijn hoofd te spelen. Een nummer waar zoveel kracht vanuit gaat! Als ik dat gevoel vasthoud, lukt het me zeker.

I hate the fact that we are working on the last two issues of 101 Woonideeën. I really, really, really don’t want it to stop. I love this magazine and I’m not good at saying goodbye and letting go. And although I might understand the objective decision, personaly I think it absolutely… well let’s keep this blog decent. I’m sure you’ll understand what I mean. At the same time I feel a very strong desire to give my full attention to my own, new founded, company Tekstbureau Mo. Each time I think of that, All For Nothing by Kensington comes up. It’s such a powerfull song. If I hang on to that strenght, I’m sure I will succeed.

Een beauty van Mr. Probz

Belangrijk bericht voor iedereen die de nieuwe singel van Mr. Probz nog niet heeft gehoord: NU gaan luisteren. Niet eerst de tijd nemen om dit stukje tekst te lezen, nee NU luisteren. Ik vind het zó’n mooi liedje. Als ik in mijn auto rijd en dit liedje komt op de radio, zet ik de auto het liefst aan de kant, zodat ik rustig kan luisteren. Dus vandaag, morgen en overmorgen mijn liedje van de dag: Nothing Really Matters van Mr. Probz.

This is an important message for everyone who hasn’t heard the newest song by Mr. Probz yet: listen to it NOW. Stop reading this text, start to listen to it NOW. Seriously. I think it’s such a beautiful song. When I’m driving in my car and this song is on the radio, I want to stop, just to listen to it. So today, tomorrow and the day after this is my favorite song of the day: Nothing Really Matters by Mr. Probz.

Rust in vrede, hoe doe je dat?

Vandaag vijf jaar geleden werd Michael Jackson begraven in het Forest Lawn Memorial Park. Sindsdien zijn er al weer diverse rechtszaken tegen hem aangespannen, hebben zich tientallen ‘echte’ vaders van zijn kinderen gemeld, deed zijn dochter een zelfmoordpoging én bracht Michael een cd uit. Rest In Peace is nog niet erg gelukt…

Five years ago today Michael Jackson was burried at the Forest Lawn Memorial Park. Since that day several people called him to court, a lot of men claim to be the real father of his children, his daughter attempted te kill herself and Michael himself (well…) released an album. Rest In Peace didn’t really work out, did it?

Zag ik dáár nou zo tegenop?

Er zijn van die dagen waarvan je vooraf al weet dat ze te vol zitten. Ik kan daar als een berg tegenop zien. Vandaag was zo’n dag. Eerste schooldag, dus twee hyperdepiepermeiden naar school brengen, snel door naar mijn werk, daar meer willen doen dan eigenlijk mogelijk is binnen de tijd dat ik er ben, vervolgens weer in de auto op weg naar de oedeemtherapeut, boodschappen halen, naar huis, even de tijd nemen om de verhalen van de dames te horen, eten maken en vervolgens gaan sporten. En toch… Vandaag pakte die propvolle dag verrassend leuk uit. Mijn oudste zat vanochtend te stralen achter haar eigen tafeltje, want dat heb je als je naar groep drie mag. Mijn jongste vond het vanochtend weliswaar allemaal nog erg spannend, maar kwam vanmiddag uit school alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Op mijn werk is het wèl gelukt. De therapeut was tevreden. En vanavond heb ik heerlijk, maar dan ook echt HEERLIJK gedanst op dit liedje. Topdag!

Een avond vol verrassingen

Mmm… We hebben vanavond onze muziekbibliotheek op shuffle gezet. Dat betekent dat we via Bruce Springsteen en Stevie Wonder naar Nielson gaan om vervolgens elkaar verstoord aan te kijken als blijkt dat Kinderen voor Kinderen ook gezellig in de shuffle meedoet. Wat ook voorbij kwam, is dit prachtige liedje van Birdy. I’ll Never Forget You.

100% verkocht (2)

Verliefd. Volkomen verliefd. Vanaf het moment dat de clip van You Give Love A Bad Name voor het eerst op tv voorbij kwam, was ik verkocht. Sindsdien heb ik veel, heel veel concerten van Bon Jovi bezocht. Ik zat ’s ochtends om 9 uur voor het hek, reisde het hele land door. Speelden ze twee keer, dan was ik er twee keer bij. Moest ik voor een solo-concert naar Parijs, dan was ik in Parijs. Wat een geweldige tijd was dat. De laatste keer dat ik ze zag, was ik hoog zwanger van mijn oudste dochter. De keer daarop dat ze Nederland bezochten, kon echt niet. Ik geloof dat ik zo ongeveer uitgerekend was op de dag dat ze speelden. Dat ging wat te ver. Hoewel ik de laatste jaren niet erg onder de indruk ben van de albums die ze uitbrengen, is een concert nog steeds een aanrader. Gegarandeerd feest. Mijn nummer 2 uit de jaren 80!

From the first time I saw You Give Love a Bad Name on I was absolutely smitten with Bon Jovi. I attended many shows from then on. When they played I would be at the venue at 9 in the morning. I traveled all over the country for their shows. Did they plan two shows in a row, I would be at both. Did Jon a solo-concert in Paris, I would go to Paris. It was an amazing time.
I’m not a huge fan of their latest albums, but seeing a Bon Jovi-show I would recommend to everyone. It’s a huge party. And my number 2 from the eighties.

Wereld-wens

‘Dat zou mooi zijn’ van De Dijk is al een paar jaar oud, maar vandaag trof de tekst me meer dan ooit. Met in mijn achterhoofd de chaos in de wereld, was de keuze voor vandaag heel makkelijk.

Familieband

De afgelopen dagen kwam een van mijn beste vriendinnen met haar zoon bij ons logeren. We hebben top-dagen gehad. Mijn meiden hebben een geweldige klik met haar zoon en wij, tja, wij kennen elkaar al zo lang dat we precies weten wat we aan elkaar hebben. Vandaag zijn ze weer naar huis gegaan, tot groot ongenoegen van mijn dochters die vinden dat ze beter bij ons kunnen komen wonen óf in elk geval de hele zomervakantie hadden moeten blijven. Maar, concludeerde mijn oudste dochter, ‘we zijn vrienden en geen familie, dus dan kan het denk ik niet’. Waar ze deze ‘wijsheid’ vandaan haalde is me een raadsel, maar het zette me wel aan het denken. Sommige vriendschappen zijn me veel dierbaarder dan een groot deel van mijn werkelijke familie. Die bloedband is in mijn ogen niet altijd belangrijk, de band die ik met mijn vriendin en haar zoon heb, is veel steviger. Reken maar dat ze bij mijn familie horen.

‘Mam, ik wil dat liedje van dat leuke tentje’

Het geluksmomentje van vandaag: mijn oudste dochter (5) kwam met het verzoek Doris Day van Doe Maar weer eens te draaien. Uitstekende keuze natuurlijk. En toen ze vervolgens ook Belle Hélène mee begon te zingen, kon mijn dag niet meer stuk. Komt het toch nog goed met die opvoeding. 🙂

Archives

Categories